Hoe gaat een tandemsprong? De 8 stappen van je springdag

Hoe gaat een tandemsprong? Je wordt met een harnas vastgemaakt aan een gekwalificeerde instructeur, je vliegt mee tot ongeveer 4.000 m, jullie springen samen, je beleeft een seconde of vijftig vrije val en daarna daal je 5 tot 7 minuten af onder een grote tweepersoonsparachute, tot een zachte landing. Je hebt geen ervaring nodig: de instructeur regelt de exit, de stabiliteit, de opening en de landing, en jij geniet. Dit zijn de 8 stappen van je dag, zoals onze instructeurs ze elke dag van het seizoen beleven bij onze tandemsprong in Beni Mellal.

In het kort: een tandemsprong in 8 stappen

1. Ontvangst, formaliteiten en wegen (kom 30 minuten voor je tijdslot)
2. Briefing op de grond met je instructeur
3. Uitrusting: harnas, springpak, helm en springbril
4. 15 tot 20 minuten klimmen in een Pilatus PC-6 tot ongeveer 4.000 m
5. Exit uit het vliegtuig, vastgemaakt aan je instructeur
6. Ongeveer 50 seconden vrije val
7. Opening rond 1.500 m en 5 tot 7 minuten onder de parachute, met de Atlas voor je
8. Landing met opgetrokken benen, terwijl je familie en vrienden toekijken

Wat is een tandemsprong? Jij, een instructeur en een tweepersoonsparachute

Een tandemsprong is een parachutesprong met z'n tweeën: je draagt een passagiersharnas dat met vier bevestigingspunten vastzit aan het harnas van een tandeminstructeur, die een parachute voor twee personen draagt. Je hebt geen ervaring nodig: een briefing op de grond is genoeg, en de instructeur stuurt alles, van de exit tot de landing.

De tandem is een prachtige toegangspoort tot de vrije val: de emotie van een echte sprong vanaf 4.000 m, zonder lange opleiding. In de rig van de instructeur zitten twee parachutes die berekend zijn op twee personen: een hoofdscherm en een reserve. Voor de exit wordt jouw harnas stevig aan het zijne vastgemaakt met vier bevestigingspunten, twee bij de schouders en twee bij de heupen.

Wat een tandem onderscheidt van een eerste vrije val op eigen kracht:

Wat is een “tandem master”? De instructeur die met je springt

De “tandem master”, of tandeminstructeur, is een ervaren parachutist met een speciale kwalificatie waarmee hij een passagier mag meenemen. In de Verenigde Staten eist de federale regelgeving minstens 3 jaar ervaring en 500 vrijevalsprongen voordat iemand een tandem mag besturen. Jouw veiligheid steunt op zijn ervaring, niet op de jouwe.

De Engelse term “tandem master” is ingeburgerd; in het Nederlands spreek je van een tandeminstructeur. Achter dat woord zit een lange weg:

• stevige ervaring: de Amerikaanse regelgeving bijvoorbeeld vereist minimaal 3 jaar ervaring en 500 vrijevalsprongen onder een rechthoekig scherm, een licentie op “master”-niveau en een cursus tot tandeminstructeur (14 CFR § 105.45);
• een kwalificatie per systeem: elke instructeur wordt opgeleid op het precieze tandemsysteem dat hij gebruikt;
• een kwalificatie los van het gewone brevet: ook in Frankrijk heb je om een passagier mee te nemen een aparte tandemkwalificatie nodig, bovenop de brevetten voor parachutisten.

PACMA is een door de Franse parachutistenfederatie (FFP) erkende club: de begeleiding volgt de springregels van de FFP, en elke tandemparachute heeft een AAD (automatische opener), een klein kastje dat automatisch de reserveparachute opent als niemand dat op de voorziene hoogte heeft gedaan. De weerbeslissingen worden genomen door de technisch leider, Omar Benizi, parachutist sinds 1975. Wil je meer weten over deze waarborgen, lees dan is parachutespringen gevaarlijk?.

Jouw rol bestaat uit een paar houdingen die je tijdens de briefing leert. Al de rest is het werk van de tandeminstructeur.

Hoe verloopt de dag op de dropzone?

Reken op een halve dag ter plaatse, in de zon naast de baan, voor zo'n tien minuten pure emotie tussen de exit en de landing. Je komt 30 minuten voor je tijdslot voor de ontvangst, het wegen en de briefing, je trekt je uitrusting aan en dan wacht je op je vlucht, die afhangt van de wind, de wolken en het aantal springers van die dag.

Dit is een voorbeeld van het verloop. De tijden zijn indicatief: het weer en de volgorde van de vluchten laten ze schuiven.

Stap 1: de ontvangst en de formaliteiten

Bij ons in Beni Mellal ligt de dropzone direct op de luchthaven, aan de voet van de Midden-Atlas. We ontvangen je naast de baan, je ziet de Pilatus opstijgen en landen, en gebrevetteerde springers vouwen voor je ogen hun schermen. Vaak stelt juist dat moment het meest gerust: je ziet een club in volle actie, met rustige en methodische teams.

De formaliteiten gaan snel:

• controle van je boeking, of van je cadeaubon;
• medische verklaring dat er geen bezwaar is tegen parachutespringen; heb je die niet, dan kan de clubarts je ter plaatse keuren (200 MAD);
• wegen inclusief kleding, want gewicht is een veiligheidsvoorwaarde: alles wordt uitgelegd in ons artikel over het maximumgewicht voor een parachutesprong;
• ondertekening van de gebruikelijke documenten.

Wie met je meekomt is welkom. Familie en vrienden volgen je sprong vanaf de rand van de baan, zien je landen en kunnen meeëten van de lunch in de caïdaltent, een grote traditionele Marokkaanse tent (70 MAD).

Stap 2: de briefing

De briefing is het enige moment waarop je iets moet leren. Hij vindt plaats op de grond, vaak met een harnas om. De instructeur legt je de vier sleutelmomenten uit:

1. De houding bij de deur: je zit op de rand van de deur, handen aan de banden van het harnas ter hoogte van je borst, je hoofd naar achteren tegen de schouder van de instructeur.
2. De valhouding, de “banaan”: bekken naar voren, rug hol, benen naar achteren gebogen tussen die van de instructeur. Die holle rug houdt jullie samen stabiel en plat, met het gezicht naar de grond.
3. Het teken om je armen te spreiden: een tikje op je schouder na de exit. Dan mag je je armen spreiden.
4. De landingshouding: benen opgetrokken en naar voren gestrekt, alsof je op de grond zit, zodat de instructeur jullie kan neerzetten.

Stel alle vragen die bij je opkomen: je instructeur herhaalt, laat je de houdingen nadoen en controleert, met een goed humeur. Aan het eind doe je elke houding met je ogen dicht, en ben je er klaar voor.

Stap 3: de uitrusting

De instructeur of iemand van het team doet je het passagiersharnas om: banden om de bovenbenen, de borst en de schouders. Het zit strak, en dat is normaal: een goed afgesteld harnas verschuift niet in de vrije val en blijft comfortabel onder de parachute. De club levert het springpak, het harnas, de helm en de springbril, die je zo nodig over je eigen bril draagt. Je komt in sportkleding en goed gestrikte sportschoenen: de volledige lijst staat in onze gids wat trek je aan voor een parachutesprong.

Wachten op het weer

Parachutespringen doe je onder een mooie lucht, en het is de technisch leider die voor elke vlucht het beste moment kiest, op basis van de wind op de grond en op hoogte, de wolken en het zicht. Wordt het weer slechter, dan wachten we rustig af. En als het weer springen die dag onmogelijk maakt, verlies je niets: je sprong wordt kosteloos verplaatst naar een andere datum in het seizoen, of omgezet in een tegoed. Gebruik het wachten om andere springers te zien landen: je ziet precies wat jij straks gaat beleven, en je krijgt er steeds meer zin in.

Stap 4: de klim in de Pilatus PC-6 tot ongeveer 4.000 m

Als je vlucht wordt omgeroepen, loop je naar de Pilatus PC-6 Porter, een vliegtuig met een korte start dat gebouwd is voor werk in de bergen en een klassieker is geworden in de parachutistenwereld. Hij neemt negen parachutisten en de piloot mee. Bij PACMA worden de vliegtuigen geleverd door onze partner Vertical T'Air, het springcentrum van Arcachon. Het verhaal van het toestel lees je in ons artikel over de Pilatus PC-6 Porter.

Wat je ziet

Het vliegtuig klimt in grote cirkels boven de vlakte van Tadla. De klim duurt 15 tot 20 minuten: het langste moment van de ervaring, en een van de mooiste. De akkers worden een dambord, Beni Mellal wordt kleiner, en dan verschijnen de kammen van de Midden-Atlas ter hoogte van het raampje, in de winter vaak besneeuwd. De andere parachutisten aan boord lachen, maken grapjes, concentreren zich. De sfeer is verrassend ontspannen.

Wat de instructeur doet

Tijdens de klim zit je instructeur niet alleen naar het landschap te kijken. Op vaste momenten:

• kijkt hij op zijn hoogtemeter en meldt hij je de tussenstappen;
• herhaalt hij nog een laatste keer de houdingen van de briefing;
• maakt hij je vast aan zijn harnas met de vier bevestigingspunten en trekt hij de banden aan;
• controleert hij je harnas, zijn handgrepen en zijn uitrusting;
• zet hij je springbril goed vlak voor de deur.

Heb je de video-optie gekozen, dan begint het filmen al in het vliegtuig. Of die de moeite waard is, lees je in onze gids over video van je parachutesprong.

Vlak voor de exitzone mindert de piloot vaart en geeft hij het teken. De deur gaat open: er stroomt frisse lucht de cabine in, het geluid van de motor en de wind neemt toe. Het is een intens moment, waarop je hart sneller gaat kloppen, en precies dat maakt deze herinnering zo waardevol. Je instructeur is er, aan je vastgemaakt, en hij kent dit moment op zijn duimpje. We wijden er een heel artikel aan: bang voor een parachutesprong? 9 tips van instructeurs.

Stap 5 en 6: de exit en de vrije val, je enige opdracht

Jullie schuiven samen naar de deur, de instructeur achter je. Je gaat op de rand zitten, handen aan je harnas, hoofd naar achteren tegen zijn schouder. Hij telt af, vaak “drie, twee, een”, en hij maakt de exit. Je hoeft niet te “springen”: jullie kantelen samen de leegte in.

De eerste seconden

Vlak na de exit gooit de instructeur een kleine stabilisatieparachute uit, de drogue. Die sleept achter jullie aan, houdt jullie plat en beperkt de snelheid tot die van een parachutist alleen. Dankzij de drogue valt een tandem stabiel en comfortabel.

Jouw opdracht: de banaan

Tijdens de vrije val hoef je maar één ding te doen: de banaanhouding vasthouden, bekken naar voren, hoofd naar achteren, benen gebogen. Voel je het tikje op je schouder, spreid dan je armen. Daarna geniet je: de horizon, de lijn van de bergen, de camera als je gefilmd wordt. Lach, schreeuw als je wilt.

De vrije val duurt ongeveer 50 seconden vanaf 4.000 m. Wat je lichamelijk voelt (de wind, het geluid, de ademhaling) staat in ons artikel over het gevoel in de vrije val, en de precieze cijfers over snelheid en duur in hoe lang duurt een parachutesprong.

Wat de instructeur doet

Ondertussen bewaakt hij jullie stabiliteit, kijkt hij op zijn hoogtemeter en houdt hij het luchtruim om jullie heen in de gaten. Hij weet elke seconde op welke hoogte jullie zijn. Jij kunt van elke seconde genieten.

Wie opent de parachute bij een tandem? Stap 7: de opening en de vlucht onder de parachute

Je instructeur opent de parachute, rond 1.500 m. Het scherm ontvouwt zich in een paar seconden, jullie remmen af en je komt in een zittende houding. Dan begint een vlucht van 5 tot 7 minuten, bijna geruisloos, waarin je vaak zelf een paar bochten mag sturen.

De instructeur trekt aan de handgreep die de drogue vrijgeeft, en die trekt het hoofdscherm uit de container. Staat het scherm open, dan maakt hij je banden iets losser, zodat je comfortabel zit. En mocht het hoofdscherm een probleem geven, dan heeft de instructeur een reserveparachute, en waakt de AAD als laatste vangnet.

Rust na de wind

Het contrast is betoverend: na het geraas van de vrije val is het stil. Je kunt gewoon praten met je instructeur. Dit is het beste moment om vragen te stellen, rond te kijken en te beseffen wat je net hebt gedaan.

Het sturen

Een tandemscherm is een rechthoekige vleugel die je bestuurt met twee stuurlussen, een in elke hand. Trek je rechts, dan draai je naar rechts; trek je met twee handen, dan rem je. Als de wind het toelaat, bieden de meeste instructeurs de passagier aan om een paar bochten te sturen. Je kunt vragen om een spiraal voor meer sensatie, of om een rustige vlucht om van het uitzicht te genieten. De instructeur neemt het sturen altijd weer over voor de nadering.

Het uitzicht op de Atlas

Onder de parachute zie je het panorama het best. In Beni Mellal heb je aan de ene kant de vlakte van Tadla, aan de andere de Midden-Atlas, met in de winter vaak witte toppen, en onder je voeten de baan en het landingsterrein.

Stap 8: hoe gaat de landing bij een tandem?

De landing is zacht: je trekt je benen horizontaal op, en de instructeur raakt als eerste de grond. Een paar meter boven de grond remt hij het scherm met twee handen af (de “flare”), waardoor jullie aankomen met een tempo dat dicht bij wandelen ligt, staand of glijdend over het gras.

Vlak voor de grond herinnert de instructeur je aan de houding: benen opgetrokken en naar voren gestrekt, knieën tegen elkaar, alsof je op de grond zit. Afhankelijk van de wind en het terrein zet hij jullie staand neer, met een paar passen, of glijdend op je billen.

Waarom is het zacht? Omdat het scherm een vleugel is. Bij de flare zet het zijn snelheid om in draagkracht en remmen jullie flink af. Jouw rol is eenvoudig maar beslissend: houd je benen opgetrokken tot jullie helemaal stilstaan. Oefen de avond ervoor, zittend op de grond met gestrekte benen: onze tips voor een eerste sprong leggen die voorbereiding uit.

Eenmaal op de grond maakt de instructeur je los. De meeste passagiers hebben een paar seconden nodig om te beseffen wat ze net hebben meegemaakt, en houden daarna niet meer op met praten, met een glimlach van oor tot oor.

Na de sprong: debriefing, beelden en wat daarna

De debriefing

Terug in de hangar blikt je instructeur terug op de sprong: je houding, het uitzicht, de opening, het sturen. De vragen vliegen over tafel: “Hoe word je instructeur?”, “Kun je ook alleen springen?”. Wie met je meekwam en de landing vanaf de rand van de baan volgde, wacht je op bij de uitgang van de hangar.

De video en de foto's

Met de video-optie krijg je je gemonteerde film en je HD-foto's dezelfde dag nog. De beste manier om die 50 seconden terug te zien die je brein in versneld tempo heeft beleefd, en om ze te delen met iedereen om je heen. Kies de optie dus meteen bij het boeken: op dat moment voeg je hem aan je sprong toe.

En daarna?

Veel passagiers komen uit een tandem met hetzelfde idee: nog een keer! Je hebt twee mogelijkheden:

• nog een tandem maken, in ander licht, of samen met vrienden: de Pilatus neemt negen parachutisten mee, dus er gaan meerdere tandems mee in dezelfde vlucht;
• overstappen op de vrije val op eigen kracht met de AFF-proefsprong: je eerste sprong aan je eigen parachute, in de vrije val begeleid door twee instructeurs, na een halve dag grondopleiding. De eerste stap naar je brevet als parachutist. Twijfel je, doe dan onze test tandem of AFF.

Waarom maak je je tandemsprong deze winter in Beni Mellal?

Omdat je er midden in de winter in de zon springt: van 5 december 2026 tot en met 4 april 2027, elke dag van 8.30 tot 18.00 uur, met de vaak besneeuwde toppen van de Atlas voor je. Een tandem kost € 250 (2.500 MAD voor inwoners van Marokko), op 2 uur van Casablanca en 2,5 uur van Marrakech, bij een FFP-erkende club die in 2000 werd opgericht.

Bij ons in Beni Mellal PACMA, de Parachute Air Club du Maroc, werd in 2000 opgericht door Karim Zaz en Omar Benizi en vestigde zich in 2003 definitief in Beni Mellal. Als FFP-erkende club laat hij het hele seizoen een Pilatus PC-6 vliegen. Het vliegtuig stijgt op vlak voor de hangar, en je landt op enkele tientallen meters van de tent waar je familie en vrienden op je wachten. En als het weer het nodig maakt, wordt je sprong zonder kosten verplaatst: je boekt met een gerust hart.

Alle voorwaarden (gewicht, leeftijd, gezondheid) staan op de pagina tandemsprong, en de praktische vragen in onze FAQ. Klaar om die 50 seconden met de Atlas voor je te beleven? Boek je tandemsprong online in een paar minuten, of geef een cadeau dat bijblijft met een cadeaubon die het hele seizoen geldig is.